130 vrouwen kijken gezamenlijk de indrukkwekkende documentaire 'Naziha's Lente'


Op dinsdag 17 november jl. vond in Wijkcentrum de Wissel/Oase een bijzondere bijeenkomst plaats. Vrijwilligster Astrid Dekker en sociaal werkster Noortje van der Kaaden van Stichting MOOI hebben, de met een Gouden Kalf genomineerde documentaire, 'Naziha's Lente' van Gülsah Dogan naar Laak gehaald. Hoofdrolspeelster en tevens ook de echte moeder uit de documentaire ‘Naziha’ was erbij aanwezig.

Maar liefst 130 vrouwen van verschillende afkomst vulde de kerkzaal van Oase. Voor vertoning ging een bijzonder moment vooraf. Er was gelegenheid om een kaarsje aan te steken voor de slachtoffers van de aanslagen in Parijs en de oorlog in en rondom Syrië.

Documentaire 'Naziha's Lente'

'Naziha's Lente' gaat over de Marokkaanse Naziha uit Amsterdam Slotervaart. Sinds haar echtscheiding 9 jaar geleden, staat zij alleen voor de opvoeding van haar 10 kinderen, waarvan 9 jongens en 1 meisje. Naziha is uitgehuwelijkt, als meisje, aan een dertig jaar oudere Marokkaanse man voor 10.000 gulden. Het gezin is een probleemgezin, bekend bij de jeugdzorg en diverse hulpverleningsinstanties.

De documentaire 'Naziha's Lente' begint met een brief die Naziha aan haar dochter Rahma schrijft die 9 jaar is.
Ze vertelt dat ze zich nog niet helemaal vrij voelt omdat ze nog vast zit aan de hulpverlening. Het is een hele grote stap geweest om haar ex-echtgenoot, zoals ze hem noemt, te vertellen dat ze wilde scheiden en de kinderen alleen wilde opvoeden. Door haar man werd ze met regelmaat mishandeld, zowel fysiek als psychisch. Voor de kinderen was hij niet veel beter.
“Hun vader voedde ze op tot dieven, leerde ze stelen. Mijn zoons werden criminelen genoemd. Kinderen worden blanco geboren, wij maken ze tot wat ze zijn. Ik voel me schuldig dat ik het heb laten gebeuren. Ik had ergens 'stop' moeten zeggen.”
Naziha’s zoon blijkt betrokken te zijn bij de mishandeling van grensrechter tijdens de voetbalwedstrijd Almere/Sloten. We zien hoe Naziha ermee worstelt en dan besluit haar zoon aan te geven bij de politie, te vertellen dat hij er ook bij betrokken is, ook al ontkent hij dat hij geweld heeft gebruikt. We zien ook hoe ze haar zoons terecht wijst, als die haar verbieden om te voetballen. “Ik wil voor mijn dochter een ander leven. Zelf ben ik nooit geknuffeld, nooit zei iemand tegen mij : ik hou van je. Ik ben geslagen, mishandeld, vernederd. Wij Marokkanen praten daar niet over. Ik wil dat mijn dochter zelfstandig is, dat zij kan leren en een eigen mening heeft.”

De documentaire eindigde met een boodschap aan haar dochter:
‘Lieve Rahma, wees altijd trots op jezelf. Je kunt alles bereiken wat je wilt, als je er maar voor blijft knokken! Ik hou van je!'

Na het zien van de documentaire volgde er een enorm applaus. “Dit is voor alle vrouwen” werd er geroepen. Na afloop werd er gezamenlijk onder leiding van professionele gesprekleiders nagepraat. Veel vrouwen kampen met soortgelijke gevoelens en situaties.

Vrouwen in Laak hebben behoefte om problemen met elkaar te delen en te weten waar zij voor hulp terecht kunnen. Zij hebben behoefte om elkaar te steunen en te inspireren, hun talenten te ontdekken en elkaar te stimuleren. Als vrouwen in hun kracht staan kunnen zij ook hun zoons en dochters beter corrigeren en durven ze die ook te vragen waarmee ze bezig zijn. Stichting MOOI en samenwerkende organisaties maken zich sterk om dergelijke bijeenkomsten vaker te kunnen verzorgen.

Meer informatie over deze bijeenkomst?

Noortje van der Kaaden
Sociaal Werker Stichting MOOI
n.vanderkaaden@stichtingmooi.nl

Fotograaf: Mieke Schlaman.